Nederland

Mens & Dier in Steen & Brons

Zoek op deze site:
Ossendrecht
gem. Woensdrecht (Noord-Brabant)

O.L.V. ter Duinenlaan 199
(Volksabdij O.L.V. ter Duinen)

O.L.V. ter Duinen en Franciscus

Omer Gielliet
2002

Ossendrecht -  O.L.V. ter Duinen en Franciscus   Ossendrecht -  O.L.V. ter Duinen en Franciscus

Beschrijving

Houten beeld, aan de voorzijde een reliëf van Maria met kind en aan de achterzijde Sint Franciscus met dieren.

Opschriften

ONZE
LIEVE VROUW TER DUINEN

congregatie broeders van huijbergen

Achterzijde:

want:
het is door te geven
dat men krijgt
door zichzelf te verliezen
dat men vindt
door te vergeven
dat men vergeven wordt
en door te sterven
dat men opstaat
tot eeuwig leven
(sint franciscus van assisi)

Informatiebord

Deze tekst staat op een papier in een vitrine met informatie over de Volksabdij.

Uitleg over het standbeeld door de kunstenaar:

Daar staat ze dan, geschapen, 1200 kg, uit een beuk van 200 jaar oud. Onze Lieve vrouw ter Duinen:

Je bent zo groot en zo verheven
MARIA
en je kijkt zo ver door
Twintig eeuwen heen naar hier
en naar je Broeders van Sint Frans
die, schoolmakend, het op de heupen kregen
van wat dat kind
dat jou niet losliet
heeft bezield

Als een Oermoeder ook voor ons allen en aan de achterzijde de Oervader. Sint Frans als de mannelijke bezieler van de Broeders van Huybergen die na vele jaren afscheid nemen na hun onverdroten werk in dienst van God en mensen.

De metafoor daarvan is een aalscholver daar rechtsboven. Deze vogel zie je aan de Zeeuwse kusten op de vloeipalen rusten met de vleugels wijd open die ze te drogen hangen als ze klaar zijn met vissen.

En vissen, dat deden de Broeders, jonge mensen opvissen uit Niemandsland, om ze werk te geven, onderwijs en een gelovig leven.

Hun werk, hier voltooid, gaat door, wijd en zijd, dat symboliseren de afgeknotte zijtakken van deze stamboom. Heel ver weg. Ook dichtbij, bijvoorbeeld hier om dit gedenkteken verzameld, die lang geleden hier de weg kregen gewezen. Ook ikzelf.

Toch, dit afscheid doet ook pijn voor de Broeders van Huybeergen. Maar geen lege pijn is het.

Daarvan getuigt op de achterzijde de tekst van St. Franciscus, want:

Het is door te geven dat men krijgt
door te verliezen dat men wint
en door te sterven dat men eeuwig leeft

Geven en verliezen en sterven en leven, daaraan doen de talloze grijze kopjes hier denken. Ik kan nooit laten ze te identificeren met de witte paardebloemen langs de slootkanten, die zich echter wel uitzaaien naar alle kanten. Daarom heb ik het hoofd van St. Frans omkanst met pluiszaden van deze eenvoudige natuurbloem. En ik zeg er dit bij: een paardebloem zei tot zijn zaden: "Vermijd de platgereden paden..."

Dat deed ook Pastor Flor van Putte die hier een belangrijk aandeel in had in de vorige eeuw. De opdrachtgevers van dit moment wilde liever geen namen van allerlei medewerkers en van de broeders, daarom heb ik, cryptisch, toch Pastor Flor van Putte vermeld in een bloem (Flor, Floris) in een put in het beeld. De put waaruit hij zoveel jonge mensen heeft omhoog getrokken. Bij de bloem is nog een klein bloempje te zien, zijn evenbeeld...

Verder zie je de zon en de maan aan weerszijden van St. Frans. Zijn hand is een vogelnestje. Zie ook beneden aan de voet van Franciscus een reiger, die zijn nek uitsteekt en terug diep tussen de schouders staat te denken, zoals mensen rond St. Frans.

Ook te zien is een schildpad. Met de haas komen ze samen aan bij Kerstmis. En dan de wolf, die rond Assisi kinderen beet en die bestraft werd door Franciscus: "Als je honger hebt ga dan langs de deur wolfje en doe als ik". Ook te zien hier het gezicht van iemand die opziet naar boven. Wie zou dat toch zijn...?

EEN BOOM TUSSEN BOMEN

Deze met het logo aan de voorzijde van de broeders van Huybergen gedragen in een hand...

Ik dank voor de opdracht, Omer Gielliet.

Kunstenaar

Opmerkingen

In 1936 heeft kapelaan Floor van Putte De Volksabdij gesticht. Het was toen een werkkamp voor werkeloze jongeren uit de omgeving. Toen het gebouw in 1941 geopend werd, is Maria beschermheilige geworden. De Volksabdij ligt in een glooiend landschap met een zandbodem, zo is de naam De Volksabdij Onze Lieve Vrouw ter Duinen ontstaan. In de tweede wereldoorlog was De Volksabdij een noodziekenhuis. Later hebben de Duitse bezetters de abdij gevorderd. Daarna zijn de broeders van Huijbergen er gaan wonen tot 1 december 2001.

Reacties

Reageer op dit beeld

Bronnen en verdere informatie

Aanklikbare trefwoorden:

Locatie (N.B. 51°24'32" - O.L. 4°20'26")

Objectcode: NB66ap; Opgenomen: 28 april 2010
Van elk standbeeld hebben wij uit diverse hoeken foto's gemaakt en bovendien detailfoto's van de diverse teksten.
Als je deze foto's wilt zien of een of meer foto's wilt gebruiken, neem dan contact met ons op via het contactformulier met vermelding van de objectcode.
© Website en Foto's: René & Peter van der Krogt